Ładne kwiatki - magazyntd.com

Ładne kwiatki

Wiosna w ogródkach

Wiosną najpierw pojawiają się w ogrodach białe przebiśniegi, potem początkowo bordowe kiełki tulipanów, następnie błękitnie zakwitające cebulice, pierwiosnki, hiacynty, krokusy, szafirki, żonkile...

Jeśli chcemy, by wiosenne kwiaty cieszyły nasze oczy, o ich uprawie powinniśmy pomyśleć najpóźniej pod koniec września, aby zdążyły się ukorzenić przed przymrozkami. Gdy jednak przegapiliśmy odpowiedni moment jesienią, możemy wysadzać do ogrodu rośliny sprzedawane wiosną w doniczkach. Trzeba tylko pamiętać, że wyhodowano je w szklarniach i natychmiastowe wysadzenie do gruntu może im zaszkodzić. Powinniśmy więc zahartować rośliny, tzn. przez 2-3 dni wystawiać je w dzień do ogrodu, a na noc zabierać do domu czy garażu.

Najliczniejszą grupą wśród bylin zakwitających wiosną stanowią rośliny cebulowe, ale nie sposób pominąć pierwiosnków czy bratków. Bez nich też trudno wyobrazić sobie wiosenny ogród.

Pierwiosnki
Botanicy opisali około 550 ich odmian. Czasem trudno dokładnie określić, do jakiego gatunku należą, gdyż często krzyżują się między sobą. Pierwiosnki najlepiej rosną w półcieniu, gdzie dociera dużo światła, ale słońce nie przypala liści i kwiatów. W miejscach zbyt mocno nasłonecznionych kwitną słabo i po kilku latach giną.

Pierwiosnki wymagają gleby żyznej, o dużej zawartości próchnicy, do tego dość ciężkiej, gliniastej, utrzymującej latem wilgoć. Na glebie suchej, piaszczystej i jałowej nawet często podlewane nie będą dobrze rosły. Pierwiosnki są dość wrażliwe na mrozy i łatwo przemarzają w bezśnieżne zimy, toteż zaleca się okrywanie ich korą, suchymi liśćmi lub gałązkami.

Bratki
Bratek to potoczna nazwa fiołka ogrodowego (Viola wittrockiana). W znanej nam formie uzyskano tę roślinę około 150 lat temu w wyniku skrzyżowania fiołka trójbarwnego z fiołkiem Viola lutea oraz pochodzącym z gór Ałtaju gatunkiem Viola altaica. Jakakolwiek była droga do otrzymania bratka, trzeba przyznać, że w tym przypadku genetykom eksperyment się udał, a bratkom wyszedł na dobre, bo są dziś jednymi z najbardziej popularnych roślin ogrodowych.

Bratki są roślinami dwuletnimi. Po wysianiu w pierwszym roku wypuszczają jedynie kilka par liści, w drugim roku kwitną, zawiązują nasiona i giną. Tylko niektóre odmiany mogą wydać kwiaty jesienią tego samego roku, w którym zostały wysiane. Najwcześniejsze odmiany kwitną na początku kwietnia, a gdy wiosna jest ciepła – nawet w marcu, najpóźniejsze zaś w maju. Osiągają wysokość od 15 do 25 cm. Zwykle z nastaniem cieplejszych dni „wyciągają się”, mają coraz drobniejsze kwiaty i są nieco mniej atrakcyjne. Najnowsze odmiany jeszcze wczesnym latem mogą jednak mieć duże kwiaty i ładny pokrój. Najobficiej i najdłużej kwitną bratki miniaturowe – od wiosny aż do późnej jesieni.

Bratki występują w wielu kolorach: bywają białe, różowe, pomarańczowe, czerwone, niebieskie, jedno-, dwu- i wielobarwne, często z aksamitnym połyskiem. Są odporne na niską temperaturę, ale zdarza się, że giną podczas ostrej, bezśnieżnej zimy. Aby tego uniknąć, możemy je przykryć suchymi liśćmi lub gałązkami, np. jedliną. Należy wówczas pamiętać o wczesnym usunięciu okrywy, bowiem przetrzymanie jej spowoduje „wydziczenie” wiosennych przyrostów, opóźni i zuboży kwitnienie.

Rośliny cebulowe
Grupę tę stanowi wiele gatunków, które z kolei posiadają mnóstwo odmian. Najpowszechniejsze z nich to krokusy, tulipany, hiacynty, szafirki, żonkile i narcyzy. Coraz powszechniejsze stają się również czosnek ozdobny i cebulica.

Wszystkie rośliny cebulowe lubią przepuszczalne podłoże i żyzną ziemię. Jeśli w miejscach przeznaczonych do uprawy tych roślin jest zbyt ciężka, gliniasta, trzeba dodać torfu i piasku. Jeśli jest zbyt piaszczysta, trzeba uzupełnić ją próchnicą, kompostem lub torfem. Większość roślin cebulowych może rosnąć 4-5 lat na tym samym miejscu. Potem dobrze jest przenieść je w inne.

Bardzo ważna jest odpowiednia głębokość sadzenia. Poszczególne gatunki umieszcza się na innej głębokości. Płytko – na głębokości 5 cm – sadzimy krokusy, cebulice, szafirki, czyli małe cebulki. Dołek o głębokości 10 cm należy wykopać dla tulipanów i narcyzów. Pozostałe, duże cebulki – hiacynty, żonkile – sadzimy na głębokości 15 cm. Przed włożeniem ich do gruntu należy spulchnić dno dołka, następnie ułożyć cebulki i przykryć wykopaną uprzednio ziemią. Małe cebulki możemy posadzić razem, natomiast większe w odstępach odpowiadających obwodowi cebul.

Jeśli wysadzamy rośliny kwitnące z doniczek, należy wykopać dołek odpowiadający głębokości doniczki.

Cebulica (Scilla)
Można nią się cieszyć od marca do końca kwietnia – w zależności od gatunku. Kwitnie na niebiesko, fioletowo i biało. Najpopularniejsza jest cebulica syberyjska. Stanowisko: półcień, pod krzewami i drzewami, aby przedłużyć okres kwitnienia, ale też dobrze rośnie na miejscu nasłonecznionym. Wys. 10-15 cm.

Czosnek ozdobny (Allium)
Kwitnie od maja do sierpnia. Występuje w wielu odmianach i kolorach. Drobne kwiatki zebrane są w kulisty kwiatostan osadzony na wiotkiej, nagiej łodyżce.

Hiacynt wschodni (Hyacinthus orientalis)
Kwitnie w kwietniu i maju. Kwiaty silnie pachnące, liliowe, różowe, niebieskie, białe. Bywają odmiany kwitnące na czerwono. Lubi słoneczne stanowisko. Wys. 25 cm.

Krokus (Crocus), inaczej szafran
Zakwita na biało, niebiesko, liliowo, żółto, brązowo, purpurowo, może też być w prążki. Na jesieni sadzi się cebulki odmian zakwitających w lutym. Ale istnieją też krokusy kwitnące latem i późną jesienią. Ładnie wyglądają na trawnikach i w ogródkach skalnych. Wys. 10 cm.

Narcyz (Narcissus) i żonkil (Narcissus jonquilla)
Kwitnie od kwietnia do maja. Kwiaty żółte, kremowe, białe lub dwubarwne, wonne, z lejkowatym przykoronkiem. W ogrodnictwie ozdobnym uprawia się przede wszystkim mieszańce.

Żonkil należy do tej samej rodziny i ma takie same wymagania. Wyrasta jednak ze sporo większych cebul, a jego przykoronek jest bardziej wydłużony, o znacznie słabszym zapachu. Nowe odmiany posiadają też przykoronki pełne, w kolorach od białego do łososiowego. Stanowisko słoneczne. Wys. 15-40 cm.

Szafirek (Muscari)
Kwitnie od kwietnia do końca maja. Na szafirowo, ale są odmiany o białych kwiatach. Stanowisko – może być pod liściastymi drzewami, w półcieniu, ale też dobrze rośnie w słońcu. Wys. 15 cm.

Tulipan (Tulipa)
Król kwiatów cebulowych. Bogactwo kształtów i kolorów. Są odmiany jednobarwne, papuzie, z postrzępionymi płatkami, przypominające smukłe kieliszki do szampana i otwierające się tylko w słoneczne dni. Wymagają dużo światła. Wysokość w zależności od gatunku – 30-60 cm.