Quhnia... rodem z Powiśla - magazyntd.com

Quhnia... rodem z Powiśla

Trzy lata temu Quhnia przycupnęła sobie na 1 Ulicy, pomiędzy 1 a 2 Aleją na Manhattanie, na tzw. Universe Corner, bo chyba nigdzie na świecie nie ma drugiego takiego skrzyżowania.

Jeden jedyny stolik wystawiony na zewnątrz, z trzema prostymi krzesłami, drzwi i okno otwarte na oścież… Trudno przejść i nie zajrzeć do wnętrza, choćby ze zwykłej ciekawości. A w środku parę innych zaledwie stoliczków. I bar trochę w starym stylu. I dwa romantyczne stare kredensy, wypełnione talerzami, filiżankami, dzbanuszkami… Na jednym z tych kredensów stoją stare słoje, które przypominają babcine, dawne czasy, a w tych słojach naleweczki: pomarańczowa, chrzanowa, śliwkowa i Bóg wie jaka jeszcze. Dla tych naleweczek pojawia się tu stale grupa Rosjan. Jest tu dużo z klimatu restauracji krakowskiej czy warszawskiej bohemy.

Małgorzata Kubalska, gospodyni w Quhni i właścicielka zarazem, uśmiecha się, zaprasza, oferuje coś do jedzenia albo wypicia… Przestrzeni tu niewiele, raczej ciasno, ale tak jakoś swojsko i przytulnie. Pomiędzy barem a stolikami śmiga Włodek Krzyżalewski. „Pomagam Małgosi, bo mam czas i lubię być kelnerem, lubię ten kontakt z ludźmi” – powiada z uśmiechem. Jest absolwentem poznańskiej szkoły baletowej. Na co dzień uczy tańczyć dzieci w szkole baletowej na Manhattanie.

Pani Małgosia założyła tę restaurację z siostrą Anią w sierpniu 2003 roku. Teraz prowadzi ją razem z mężem Manuelem.  Ale potrawy przygotowuje tylko ona. „Gotuję to, co dyktuje mi moja fantazja –  mówi. – Budzę się rano, spoglądam w okno i już wiem, jakie dzisiaj będą potrawy. Moje gotowanie oddycha Polską, ale i Europą. To pierwsza moja własna restauracja – podkreśla. – Ale wcześniej zdobywałam doświadczenie pracując w różnych restauracjach na Manhattanie, jako barmanka czy kelnerka, m.in. w Russian Tea Room czy Francise Tavern. Postanowiłam w końcu spróbować poprowadzić coś własnego”. Z wykształcenia jest projektantką, skończyła studia w Szkole Rzemiosł Artystycznych w Warszawie, a po latach również psychologię w Nowym Jorku.

Zdarza się, że do Quhni zaglądają sławni ludzie – aktorzy czy malarze. Pojawiła się tu kiedyś Jennifer Garner, grająca w serialu „Alias”. Potem przyszła jeszcze kilkakrotnie. Kiedyś zadzwoniła pracownica Marthy Stewart z informacją, że chcieliby zrobić wideoklip w Quhni do programu telewizyjnego. „Minęło parę miesięcy i… nic” – mówi pani Małgosia.

Jej barszcz ukraiński ogłoszony został w magazynie „Time Out” jako najlepszy barszcz w Nowym Jorku. Do najczęściej zamawianych należą potrawy: Vienna eggs (jajka po wiedeńsku), mushroom vol-au-vent (polskie borowiki w sosie ze słodkiej śmietany na chlebie ciabata, syberyjskie pierogi pielmieni i staropolska kaczka. „W mojej Quhni potrawy są proste, czyste, jest w nich dużo świeżych, organicznych produktów, okraszonych moją odwagą. Nie boję się bowiem łączyć ze sobą produktów czy dodatków, np. łososia z sosem z gorgonzoli, co daje zaskakujące rezultaty – mówi pani Małgosia. – Po prostu lubię gotować. Kto wie, może kiedyś wydam własną książkę kucharską”.

W piątkowe i sobotnie wieczory w Quhni jest zawsze tłum. Zazwyczaj w piątki wpada też Stewart, Amerykanin, który przez kilka godzin gra na gitarze muzykę miłą dla ucha, głównie smooth jazz.

„To ciężki kawałek chleba. Ludzie z branży mówią, że trzeba przynajmniej trzech lat, aby biznes okrzepł, aby restauracja zaistniała w świadomości potencjalnych klientów. Właśnie mija mi trzy lata…” – konkluduje pani Małgosia.